โปรแกรมภาษาคอมพิวเตอร์ที่ใช้สำหรับเขียนโปรแกรม
posted on 27 Sep 2011 23:45 by namepumpuiภาษา c

ภาษาซี (C Language) เป็นภาษาหนึ่งสำหรับเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ พัฒนาขึ้นโดยนายเดนนิส
ริทชี่ (Dennis Ritche) ในปี ค.ศ. 1972 เพื่อสร้างระบบปฏิบัติการยูนิกซ์(Unix Operating System)
ทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ Turbo c/c++ Version 3.0 คอร์ปอเรชั่น (Borland Software Corporation)
ซึ่งเพรียบพร้อมไปด้วยเครื่องมือต่าง ๆ มากมายอาทิเช่น โปรแกรมเรียบเรียงข้อความ และโปรแกรม
ตรวจสอบและแปลคำสั่ง Turbo c/c++ Version 3.0 เป็นโปรแกรมเขียนภาษา C โดยบอร์แลนด์
ซอฟต์แวร์
รายละเอียดของเมนูในภาษาซี

|
เมนูหลัก (Main Menu) ประกอบด้วย File Edit Search Run Compile Debug Project Option Window Help
ตัวแปรในภาษาซี ตัวแปร (Variable) คือ การจองพื้นที่ในหน่วยความจำของคอมพิวเตอร์สำหรับเก็บ ข้อมูลที่ต้องใช้ในการทำงานของโปรแกรม โดยมีการตั้งชื่อเรียกหน่วยความจำใน ตำแหน่งนั้นด้วย เพื่อความสะดวกในการเรียกใช้ข้อมูล ถ้าจะใช้ข้อมูลใดก็ให้เรียกผ่าน ชื่อของตัวแปรที่เก็บเอาไว้ ชนิดของข้อมูล ซึ่งชนิดของข้อมูลแต่ละอย่างมีขนาดเนื้อที่ที่ใช้ในหน่วยความจำที่แตกต่างกัน และเนื่องจากการที่มีขนาดที่แตกต่างกันไป ดังนั้นในการเลือกใช้งานประเภทข้อมูล ก็ควรจะคำนึงถึงความจำเป็นในการใช้งานด้วย สำหรับประเภทของข้อมูลมีดังนี้คือ 1. ข้อมูลชนิด ตัวอักษร (Character) คือข้อมูลที่เป็นรหัสแทนตัวอักษรหรือค่า จำนวนเต็มได้แก่ ตัวอักษร ตัวเลข และกลุ่มตัวอักขระพิเศษใช้พื้นที่ในการเก็บข้อมูล 1 ไบต์ จำนวนเต็มลบ ศูนย์ ใช้พื้นที่ในการเก็บ 2 ไบต์ ใช้พื้นที่ 4 ไบต์ ใช้พื้นที่ในการเก็บ 8 ไบต์
รูปแบบในการประกาศตัวแปรในภาษา C การสร้าวตัวแปรขึ้นมาใช้งานจะเรียกว่า การประกาศตัวแปร (Variable Declaration) โดยเขียนคำสั่งให้ถูกต้องตามแบบการประกาศตัวแปร แสดงดังนี้ type name; type : ชนิดของตัวแปร การเขียนคำสั่งเพื่อประกาศตัวแปร ส่วนใหญ่แล้วจะเขียนไว้ในส่วนหัวของโปรแกรมก่อน ฟังก์ชัน main ซึ่งการเขียนไว้ใน ตำแหน่งดังกล่าว จะทำให้ตัวแปรเหล่านั้นสามารถเรียกใช้จากที่ใดก็ได้ในโปรแกรม ดังตัวอย่าง
หลักการตั้งชื่อตัวแปร
ในการประกาศสร้างตัวแปรต้องมีการกำหนดชื่อ ซึ่งชื่อนั้นไม่ใช่ว่าจะตั้งให้สื่อความหมายถึง ข้อมูลที่เก็บอย่างเดียว โดยไม่คำนึงถึงอย่างอื่น เนื่องจากภาษา C มีข้อกำหนดในการตั้งชื่อ ตัวแปรเอาไว้ แล้วถ้าตั้งชื่อผิดหลักการเหล่านี้ โปรแกรมจะไม่สามารถทำงานได้ หลักการตั้ง ชื่อตัวแปรในภาษา C แสดงไว้ดังนี้
ตัวอย่างการตั้งชื่อตัวแปรในภาษา C ทั้งที่ถูกต้องและไม่ถูกต้องตามหลักการ แสดงดังนี้
|
เครื่องหมายและการดำเนินการในภาษา C
การดำเนินการในการเขียนโปรแกรมภาษา C มีอยู่ 3 ประเภท คือ การคำนวณทางคณิตศาสตร์ การดำเนินการทางตรรกศาสตร์ และการเปรียบเทียบ ซึ่งการดำเนินการแต่ละประเภทจะมีเครื่องหมายที่ต้องใช้เพื่อเขียนคำสั่งสำหรับการดำเนินการประเภทนั้น ๆ ดังรายละเอียดเครื่องหมายการคำนวณทางคณิตศาสตร์เครื่องหมายที่ใช้สำหรับการคำนวณทางคณิตศาสตร์ใช้ภาษา C สรุปดังนี้
|
เครื่องหมาย |
ความหมาย |
ตัวอย่าง |
|
+ |
บวก |
3+2 การบวกเลข 3 บวกกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ 5 |
|
- |
ลบ |
3 - 2 การลบเลข 3 ลบกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ 1 |
|
* |
คูณ |
2*3 การคูณเลข 3 บวกกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ 6 |
|
/ |
หาร |
15/2 การหาร 15 หารกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ 7 |
|
% |
หารเอาเศษ |
15%2การหารเอาเศษ 15 หารกับ 2 ได้ผลลัพธ์คือ 1 |
|
++ |
เพิ่มค่าขึ้น 1 โดย
|
b=a++; |
|
-- |
ลดค่า 1 โดย |
ิb=a--; |
ตัวดำเนินการเปรียบเทียบ
ใช้เปรียบเทียบค่า 2 ค่าเพื่อแสดงการเลือก ซึ่งโปรแกรมโดยทั่วไปใช้ในการทดสอบเงื่อนไขตามที่กำหนด
การเปรียบเทียบโดยการเท่ากันของ 2 ค่าจะใช้เครื่องหมาย ==
|
เครื่องหมาย |
ความหมาย |
ตัวอย่าง |
|
> |
มากกว่า |
a > b a มากกว่า b |
|
>== |
มากกว่าหรือเท่ากับ |
a >= b a มากกว่าหรือเท่ากับ b |
|
< |
น้อยกว่า |
a < b a น้อยกว่า b |
|
<== |
น้อยกว่าหรือเท่ากับ |
a <= b a น้อยกว่าหรือเท่ากับ b |
|
== |
เท่ากับ |
a == b a เท่ากับ b |
|
!= |
ไม่เท่ากับ |
a != b a ไม่เท่ากับ b |
ตัวดำเนินการตรรกะ ความหมาย การดำเนินการเปรียบเทียบค่าทางตรรกะ( และ หรือ ไม่)
|
เครื่องหมาย |
ความหมาย |
ตัวอย่าง |
|
&& |
และ |
x < 60 && x > 50 กำหนดให้ x มีค่าในช่วง 50 ถึง 60 |
|
|| |
หรือ |
x == 10 || x == 15 กำหนดให้ x มีค่าเท่ากับตัวเลข 2 ค่า คือ 10 หรือ 15 |
|
! |
ไม่ |
x = 10 !x กำหนดให้ x ไม่เท่ากับ 10 |
การเขียนนิพจน์ในภาษา C
นิพจน์ในภาษา C ก็คือ การนำข้อมูลและตัวแปรในภาษา C มาดำเนินการด้วยเครื่องหมายทางคณิตศาสตร์ ตรรกศาสตร์ หรือเครื่องหมายเปรียบเทียบในภาษา C เป็นตัวสั่งงาน
ลำดับความสำคัญของเครื่องหมาย ส่วนใหญ่นิพจน์ที่เขียนขึ้นในโปรแกรมมักจะซับซ้อน มีการดำเนินการหลายอย่างปะปนอยู่ภายในนิพจน์เดียวกัน
|
ลำดับความสำคัญ |
ลำดับความสำคัญจากสูงไปต่ำ |
|
1 |
( ) |
|
2 |
!,++,- - |
|
3 |
*,/,% |
|
4 |
+,- |
|
5 |
<,<=,>,>= |
|
6 |
= =,!= |
|
7 |
&& |
|
8 |
|| |
|
9 |
*=,/=,%=,+=,-= |
แสดงผลออกทางหน้าจอ
การทำงานพื้นฐานที่สึดหรือเรียกได้ว่าเป็นส่วนหนึ่งในการทำงานของทุกโปรแกรมคือ การแสดงผลข้อมูลออกทางจอภาพ
โดยในภาษา C นั้น การแสดงผลข้อมูลออกทางจอสามารถทำได้ดังนี้
คำสั่ง printf
คำสั่ง printf ถือได้ว่าเป็นคำสั่งพื้นฐานที่สุดในการแสดงผลข้อมูลทุกชนิดออกทางหน้าจอไม่ว่าจะเป็นจำนวนเต็ม int
ทศนิยม float ข้อความ string หรืออักขระ นอกจากนี้คำสั่งยังมีความยืดหยุ่นสูง โดยเราสามารถกำหนดหรือจัดรูปแบบการ
แสดงผลให้มีระเบียบหรือเหมาะสมตามความต้องการได้อีกด้วย
รูปแบบคำสั่ง prinft
printf ("format",variable);
|
format |
ข้อมูลที่ต้องการแสดงผลออกทางหน้าจอ โดยข้อมูลนี้ต้องเขียนไว้ในเครื่องหมาย " " ข้อมูลที่สามารถแสดงผลได้มีอยู่ 2 ประเภท คือ ข้อความธรรมดา และค่าที่เก็บไว้ในตัวแปร ซึ่งถ้าเป็นค่าที่เก็บไว้ในตัวแปรต้องใส่รหัสควบคุมรูปแบบให้ตรงกับชนิดของข้อมูลที่เก็บไว้ในตัวแปรนั้นด้วย |
|
variable |
ตัวแปรหรือนิพจน์ที่ต้องการนำค่าไปแสดงผลให้ตรงกับรหัสควบคุมรูปแบบที่กำหนดไว้ |
รหัสควบคุมรูปแบบการแสดงผลค่าของตัวแปรออกทางหน้าจอ แสดงได้ดังนี้
|
รหัสควบคุมรูปแบบ |
การนำไปใช้งาน |
|
%d |
แสดงผลค่าของตัวแปรชนิดจำนวนเต็ม |
|
%u |
แสดงผลค่าของตัวแปรชนิดจำนวนเต็มบวก |
|
%f |
แสดงผลค่าของตัวแปรชนิดจำนวนทศนิยม |
|
%c |
แสดงผลอักขระ 1 ตัว |
|
%s |
แสดงผลข้อความ หรืออักขระมากกว่า 1 ตัว |
ส่วนตัวอย่างการใช้คำสั่ง printf แสดงผลจากค่าของตัวแปรหรือนิพจน์ การคำนวณออกทางหน้าจอ แสดงได้ดังนี้
โดยกำหนดให้ ตัวแปร x เก็บจำนวนเต็ม 45
printf("total value = %d",x); แสดงข้อความ total value = 45 ออกทางจอภาพ
แสดงผลให้เป็นระเบียบด้วยอักขระควบคุมการแสดงผล
นอกจากนี้เรายังสามารถจัดรูปแบบการแสดงผลให้ดูเป็นระเบียบมากขึ้น อย่างเช่นขึ้นบรรทัดใหม่ หลังแสดงข้อความ
หรือเว้นระยะแท็บระหว่างข้อความ โดยใช้อักขระควบคุมการแสดงผลร่วมกับคำสั่ง printf
|
อักขระควบคุมการแสดงผล |
ความหมาย |
|
\n |
ขึ้นบรรทัดใหม่ |
|
\t |
เว้นช่องว่างเป็นระยะ 1 แท็บ (6 ตัวอักษร) |
|
\r |
กำหนดให้เคอร์เซอร์ไปอยู่ต้นบรรทัด |
|
\f |
เว้นช่องว่างเป็นระยะ 1 หน้าจอ |
|
\b |
ลบอักขระสุดท้ายออก 1 ตัว |
การนำอักขระควบคุมการแสดงผลมาใช้ เราต้องเขียนอักขระควบคุมการแสดงผลไว้ภายในเครื่องหมาย " " ดังตัวอย่าง
|
printf("Hello ... \n"); |
แสดงข้อความ Hello ... แล้วขึ้นบรรทัดใหม่ |
|
printf("Hello...\nLampang\n"); |
แสดงข้อความ Hello ...แล้วขึ้นบรรทัดใหม่พร้อมกับแสดงข้อความLampang จากนั้นขึ้นบรรทัดใหม่อีกครั้ง |
|
printf("Num1 = %d\tNum2 = %f\n",x,z); |
แสดงข้อความ Num1 = 45 ตามด้วยการเว้นช่องว่าง 1 แท็บแล้วต่อด้วยข้อความ Num2 = 20.153 |
คำสั่งรับข้อมูลจากคีย์บอร์ด
การทำงานของโปรแกรมส่วนใหญ่มักจะเป้นการเชื่อมโยงกับผู้ใช้แบบ 2 ทิศทาง คือ ทั้งภาคของการแสดงผลการ
ทำงานออกทางหน้าจอ และภาคของการรับข้อมูลจากผู้ใช้เข้ามาทางคีย์บอร์ด เพื่อร่วมในการประมวลผลของโปรแกรม
คำสั่ง scanf()
ในภาษา C การรับข้อมูลจากคีย์บอร์ดสามารถทำได้โดยการเรียกใช้ฟังก์ชัน scanf() ซึ่งเป็นฟังก์ชันมาตรฐานสำหรับ
รับข้อมูลจากคีย์บอร์ด โดยสามารถรับข้อมูลได้ทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นจำนวนเต็ม ทศนิยม อักขระ หรือข้อความ
รูปแบบคำสั่ง scanf()
scanf("format",&variable);
|
format |
การใช้รหัสควบคุมรูปแบบ เพื่อกำหนดชนิดของข้อมูลที่จะรับเข้ามาจากคีย์บอร์ด โดยรหัสควบคุมรูปแบบใช้ชุดเดียวกับคำสั่ง printf() |
|
variable |
ตัวแปรที่จะใช้เก็บค่าข้อมูลที่รับเข้ามาจากคีย์บอร์ด โดยชนิดของตัวแปรจะต้องตรงกับรหัสควบคุมรูปแบบที่กำหนดไว้ นอกจากนี้หน้าชื่อของตัวแปรจะต้องนำหน้าด้วยเครื่องหมาย & ยกเว้นตัวแปรสตริง สำหรับเก็บข้อความเท่านั้นที่ไม่ต้องนำหน้าด้วยเครื่องหมาย & |
edit @ 28 Sep 2011 00:07:51 by pakpoom